250+ Best Alone Quotes In Nepali| नेपालीमा एक्लोपनका भनाइहरू

Feeling Alone Quotes In Nepali | एक्लो महसुस गराउने नेपाली भनाइहरू

भीडमा पनि आफूलाई एक्लो पाउँदा,
मनभित्र कस्तो खिन्नता छाउँदा,
साथीभाइ, परिवार सबै भएर पनि,
किन होला यो मन एक्लो हुँदा।

सपनाको संसारमा हराउँदै जाँदा,
वास्तविकताले एक्लो महसुस गराउँदा,
कसैलाई आफ्नो भन्न नसकिने यो बेला,
मुटुभित्र पीडाको लहर छाउँदा।

एक्लै हिँड्न बाध्य यो जीवनको बाटो,
कहीँ कतै नभेटिने साथको नातो,
सबैले छोडेर गएपछि यो मन,
कति एक्लो हुन्छ, कसलाई भन्नु यो कथा।

जून र ताराहरू पनि आकाशमा एक्ला,
मेरो मन पनि तिनीहरूजस्तै एक्ला,
साथ दिने कोही नहुँदा यो पलमा,
जीवन नै बिरानो लाग्छ मलाई अब त।

आँखामा आँसुका थोपाहरू टल्किँदा,
मनमा एक्लोपनको बादल मडारिँदा,
जति प्रयास गरे पनि खुसी हुन,
कस्तो पीडा हुन्छ, एक्लो जीवन बिताउँदा।

समय बित्दै जान्छ, एक्लोपन बढ्दै जान्छ,
साहारा खोज्दा खोज्दै मन थाक्दै जान्छ,
कसैले नबुझ्ने यो मनको व्यथा,
एक्लोपनमै जिन्दगीको यात्रा टुंगिन्छ।

फूलबारीमा फूलहरू फुल्दा पनि एक्लो,
चारैतिर हरियाली हुँदा पनि एक्लो,
यो मनको खालीपन कसरी भर्ने होला,
जब जीवनमा माया र साथ हुँदैन साथमा।

कहिल्यै नटुङ्गिने यो एक्लोपनको यात्रा,
मुटुमा बोकेर हिँड्नुपर्ने यो पीडा,
आफ्नो भन्नु कोही नभएको बेला,
जीवनको हरेक पल लाग्छ बिराना।

एक्लै बस्दा मनमा धेरै कुरा खेल्छ,
कसैसँग बाँड्न नसक्दा मन जल्छ,
यो एक्लोपनको आगोले मलाई डढाउँछ,
जीवनभरि यसैगरी सधैँ रुवाउँछ।

सबैको भीडमा पनि एक्लोपनको महसुस,
जहाँबाट पनि आउँछ एक किसिमको उदास,
कोही नजिक भए पनि टाढा लाग्छ,
यो मनको पीडा कसले बुझेको छ र आज।

सधैँ मुस्कुराउने मेरो यो अनुहार,
भित्रभित्रै एक्लोपनले गर्दा बेकार,
कसैलाई देखाउन नसकिने यो पीडा,
भित्रभित्रै मलाई मार्दैछ दिनरात।

बादलहरू एक्लै आकाशमा घुम्छन्,
मेरो मन पनि तिनीहरूसँगै झुम्छ,
कसैको साथ नपाउँदा यो जीवनमा,
हरेक पल एक्लै बित्छ सुनसानमा।

आफ्नो कोही नहुँदाको यो पीडा,
शब्दमा व्यक्त गर्न गाह्रो, अति गाह्रो,
मनभित्रै गुम्सिएर बस्नुपर्छ सधैँ,
एक्लोपनले घेरेर राख्यो मलाई कहिल्यै।

सूर्य अस्ताउँदा पनि एक्लोपनको आभास,
रात पर्दा झन् बढ्छ यो निरास,
कसैको हात समाएर हिँड्ने चाहना,
तर एक्लै हिँड्नुपर्ने यो कस्तो बिडम्बना।

संसार रमाइलो लाग्दैन एक्लै हुँदा,
जीवनको अर्थ पनि खोज्नै गाह्रो हुँदा,
साथ दिने कोही नहुँदा यो पलमा,
कति पीडा हुन्छ यो मनलाई, कसलाई सुनाऊँ।

मेरो कथा सुनिदिने कोही छैन,
मेरो आँसु पुछिदिने कोही छैन,
एक्लै रुँदै, एक्लै हाँस्दै यो जीवन,
कति कठिन छ, एक्लोपनमा बाँच्न।

जीवनको हरेक मोडमा एक्लोपनको साथ,
आशाको किरण पनि लाग्दैन हात,
कसैको माया र साथको आशामा,
बाँचेको छु अझै, यो एक्लोपनको त्रास।

कसैले नबुझ्ने यो मनको व्यथा,
एक्लोपनको पीडाले भरिएको कथा,
जहाँ गए पनि एक्लै लाग्छ जहिले,
यो जीवनको यात्रा कसरी बित्ने होला।

एक्लै हुँदा आफैँसँग कुरा गर्नुपर्छ,
आफ्नै मनको कुरा आफैँले बुझ्नुपर्छ,
साथी, परिवार सब हुँदा पनि यो मन,
किन एक्लो हुन्छ, यो कस्तो हो जीवन।

रातको सन्नाटामा एक्लोपन झन् बढ्छ,
मनभित्र हजारौँ प्रश्न उठ्छ,
यसरी एक्लै कति दिन बिताउने होला,
यो पीडाबाट कहिले मुक्ति पाउने होला।

Sad Alone Quotes In Nepali | नेपालीमा एक्लोपनका दुःखद भनाइहरू

संसारको भिडमा पनि एक्लोपन महसुस हुन्छ,
कसैले बुझ्दैन मनको कुरा, पीडा भित्रभित्रै रुन्छ।
मुस्कान ओठमा भए पनि, आँखामा आँसु बोक्छु,
भाग्यले दिएको एक्लोपन, चुपचाप सहन्छु।

कसैको साथ नभएपछि, यात्रा एक्लो लाग्छ,
हरेक पाइलामा मनमा, अनगिन्ती प्रश्न जाग्छ।
खुसी खोज्दै हिँड्दा, दुःख मात्रै भेटिन्छ,
यस्तै रहेछ जिन्दगी, एक्लोपनले घेरिन्छ।

आफ्नै छायाँ पनि टाढा हुन्छ, जब एक्लो भइन्छ,
सपनाहरू सबै तोडिन्छन्, अनि मौनतामा रहिन्छ।
बोल्ने कोही छैन यहाँ, सुन्ने कोही छैन,
यो मनको पीडा, कसैले बुझ्ने छैन।

कति गाह्रो हुन्छ हाँस्न, मनमा पीडा हुँदा,
एक्लोपनले सताउँछ, रातभरि निदाउँदा।
सम्बन्धहरू टुटेर जाँदा, एक्लोपनले रुवाउँछ,
जिन्दगीको मोडमा, आफैँलाई हराउँछ।

अंधेरो रात जस्तै, मन पनि उदास छ,
आशाका किरणहरू, टाढा टाढा भास छ।
एक्लोपनको यो यात्रा, कहिले टुंगिएला र?
यो मनको घाउ, कहिले सञ्चो होला र?

सबैले छोडेर गएपछि, एक्लोपनले घेर्छ,
यादहरूले सताउँछ, मन भित्रभित्रै डढ्छ।
हाँस्न पनि सकिन्न, रुन पनि सकिन्न,
यस्तो पीडा कसैलाई, भन्न पनि सकिन्न।

एक्लोपनको यो सागरमा, डुबिरहेको छु म,
खुसीको किनारा कहिल्यै, नभेटिने भयो भ्रम।
सपनाहरू सबै भत्किए, आशाहरू सबै मरे,
यस्तै रहेछ जिन्दगी, एक्लोपनले धेरै सताए।

कसैको यादमा हराउँदा, आँसु बग्छ धेरै,
एक्लोपनले मनलाई, पार्छ धेरै घेरे।
बोल्न खोज्दा शब्द हराउँछन्, सुन्न खोज्दा कोही छैन,
यो मौन पीडा, सधैँ मनमै रहिरहनेछ।

जिन्दगीको बाटोमा, एक्लो हिँड्न पर्यो,
साथ दिने कोही भएन, मन भित्रभित्रै रोयो।
सबैको लागि पराइ, आफ्नै लागि पनि एक्लो,
यो एक्लोपनको भारी, कसरी पो बोकूँ।

चुपचाप बस्छु दिनभरि, रातभरि जाग्छु,
कसैले नदेखेको पीडा, मन भित्रै ढाक्छु।
यो एक्लोपनले गर्दा, जिन्दगी निरस लाग्छ,
सबै खुसी हराए, मनमा केवल निराशा जाग्छ।

हावामा पनि एक्लोपन, पातमा पनि एक्लोपन,
चारैतिर एक्लोपन, कहाँ खोजूँ आफ्नोपन?
सारा संसार बिरानो लाग्छ, जब एक्लो भइन्छ,
यो मनको वेदना, कसरी पो सहिन्छ?

कसैले नबुझ्ने मेरो कथा, एक्लोपनको पीडा,
हरेक पल महसुस हुन्छ, मनमा गहिरो छेडा।
मुस्कान पछाडि लुकेको, आँसुको वर्षा छ,
एक्लोपनले दिएको यो, जीवनको कस्तो दशा छ।

साथीभाइ सबै टाढा भए, सम्बन्धहरू तोडियो,
एक्लोपनको अँध्यारोमा, यो मन झन् डुब्यो।
न सुख छ न शान्ति, न कोही साथ दिने,
जिन्दगीको यो मोडमा, एक्लोपनले सताउने।

समय बित्दै गयो, तर एक्लोपन बढ्दै गयो,
मनको कुरा भन्न खोज्दा, आँसु मात्रै झर्यो।
सारा संसार रंगीन भए पनि, मलाई उदास लाग्छ,
यो एक्लोपनको पीडा, मुटुभित्रै जाग्छ।

रातको मौनतामा, मन अझै एक्लो हुन्छ,
बिताएका पलहरू, सम्झिँदा मन रुन्छ।
कसैको साथ खोज्छु, तर कोही पनि छैन,
यो जिन्दगीको यात्रा, एक्लै नै हिँड्नु पर्नेछ।

जति हाँसे पनि, पीडा लुक्दैन मनको,
एक्लोपनको यो भारी, कसरी पो फालूँ तनको?
सपनाहरू सबै अधुरा, इच्छाहरू सबै मरे,
यस्तै रहेछ जिन्दगी, एक्लोपनले सताए।

मनमा धेरै कुरा छन्, कसलाई भनुँ र?
एक्लोपनले घेरेको यो, पीडा कसरी सहुँ र?
आफ्नै आँसुको सहारा, एक्लो जिन्दगीको यात्रा,
कहाँ होला अन्त, यो दुःखको पात्र।

हरेक साँझ ढलेपछि, मन झन् एक्लो हुन्छ,
यादहरूले सताउँछन्, मन भित्रभित्रै रुन्छ।
जिन्दगीको यो रंगमञ्चमा, एक्लै उभिएको छु,
खुसीको पर्दा पछाडि, दुःख लुकाएको छु।

कसैले बुझ्दैन एक्लोपनको, गहिरो अर्थ,
यो जिन्दगीमा एक्लोपन, मेरो मात्रै स्वार्थ।
अरूका लागि त खुसी छु, आफ्ना लागि पीडा,
यस्तै रहेछ एक्लो जीवन, हरपल छेडा।

टाढाबाट हेर्दा सबै खुसी देख्छन् मलाई,
भित्रभित्रै एक्लोपनले, सताएको कसले थाहा पाउँला र?
यो मौन पीडा, यो अनगिन्ती आँसु,
एक्लोपनको यो जीवन, कहिले पो हाँसू।

Short Alone Quotes In Nepali | नेपालीमा एक्लोपनका छोटा भनाइहरू

अकेलोपन पनि एक साथी हो,
जसले आफूलाई चिन्न सिकाउँछ,
अरुको साथ खोज्नु भन्दा,
आफैमा खुशी हुन सिकाउँछ।

एक्लोपनले मनमा शान्ति ल्याउँछ,
जीवनको गहिराइ बुझ्न सिकाउँछ,
बाहिरी संसारको कोलाहल भन्दा,
आफैभित्र डुब्न सिकाउँछ।

कसैको अभावले हुने पीडा,
एक्लोपनमा अझै बढ्छ होला,
तर यसले नै दिन्छ प्रेरणा,
आफूलाई बलियो बनाउने।

सबैले छोडेर जाँदा पनि,
एक्लोपन सधैं साथ दिन्छ,
दुःखमा एक्लो हुँदा,
आफैंलाई सम्हाल्न सिकाउँछ।

एक्लोपनको पनि आफ्नै मज्जा छ,
जहाँ कोही हुँदैन छेउमा,
आफूसँग मात्रै कुरा गर्न पाइन्छ,
आफ्नै धुनमा हराउन पाइन्छ।

एक्लोपनले धेरै कुरा सिकाउँछ,
जीवनको अर्थ बुझाउँछ,
अरुमा खुशी खोज्नु भन्दा,
आफैमा सन्तुष्टि दिलाउँछ।

संसारको भिडमा पनि कहिलेकाहीँ,
मानिस एक्लो महसुस गर्छ,
त्यही एक्लोपनले गर्दा नै,
आफैलाई अझै राम्रो चिन्छ।

जब मन एक्लो हुन्छ,
तब सोचाइ गहिरो हुन्छ,
जीवनका हरेक पक्षमाथि,
नयाँ दृष्टिकोण बन्दछ।

एक्लोपनले मनलाई तिखार्छ,
भावनाहरूलाई स्पष्ट पार्छ,
जीवनको बाटोमा एक्लै हिँड्दा,
आत्मविश्वास अझै बढ्छ।

कसैको साथ नभए पनि,
एक्लोपनले डराउनु पर्दैन,
यो त एक अवसर हो,
आफैलाई अझै बलियो बनाउने।

एक्लोपन एक अनमोल उपहार हो,
जसले आफूलाई बुझाउँछ,
अरुमा भर पर्नु भन्दा,
आफैमा निर्भर हुन सिकाउँछ।

जीवनको यात्रामा एक्लोपन,
कहिल्यै अपूर्ण लाग्दैन,
किनकि यसले नै दिन्छ,
आन्तरिक शक्ति र धैर्यता।

एक्लोपनले दिने शान्ति,
संसारको कुनै धनले दिँदैन,
यो त मनको गहिराइमा,
लुकेको एक अमूल्य खजाना हो।

जब एक्लोपनले घेर्छ,
तब सिर्जनाले जन्म लिन्छ,
नयाँ विचार र भावना,
मनमा सधैं पलाउँछ।

एक्लोपनको क्षणहरूमा,
आफैलाई भेट्ने मौका पाइन्छ,
संसारबाट टाढा भएर,
आफूसँग नजिक हुन पाइन्छ।

एक्लै बस्दा पनि खुशी हुन सकिन्छ,
आफ्नै धुनमा रमाउन सकिन्छ,
यो एक्लोपन नै त हो,
जसले जीवनलाई पूर्ण बनाउँछ।

एक्लोपनले मनलाई शक्तिशाली बनाउँछ,
चुनौतीको सामना गर्न सिकाउँछ,
अरुको साथ खोज्नु भन्दा,
आफूमाथि भरोसा गर्न सिकाउँछ।

जीवनको हरेक मोडमा,
कहिलेकाहीँ एक्लोपन आउँछ,
त्यसलाई अँगालेर हिँड्दा,
मनमा शान्ति छाउँछ।

एक्लोपनले सधैं केही न केही,
नयाँ कुरा सिकाउँछ,
आफैलाई बुझ्ने र माया गर्ने,
उत्तम अवसर दिन्छ।

जब एक्लोपन साथी बन्छ,
तब जीवन अझै सुन्दर लाग्छ,
किनकि यसले नै गर्दा,
आफैलाई पूर्ण महसुस हुन्छ।

Alone Life Quotes In Nepali | एक्लो जीवनका भनाइहरू

एक्लै हिँड्दा बाटो आफ्नै हुन्छ,
न कसैको साथ, न कसैको डर हुन्छ,
जिन्दगीको यो यात्रामा एक्लोपन नै साथी,
स्वयंमा रमाउने अनौठो आनन्द हुन्छ।

भीडमा पनि कहिलेकाहीँ एक्लो भइन्छ,
आफ्नै मनको कुरा आफैँसँग भनिन्छ,
संसारको रीत बुझ्न समय लाग्छ,
एक्लै बस्दा मनमा शान्ति पाइन्छ।

एक्लोपनले धेरै कुरा सिकाउँछ जीवनमा,
आत्मनिर्भर बन्न प्रेरणा दिन्छ मनमा,
आफ्नै खुसीको खोजीमा हिँड्दै गर्दा,
सत्यको मार्गमा अघि बढिन्छ सन्तोषमा।

साथीभाइ नहुँदा पनि केही हुँदैन,
आफ्नै विचारमा डुब्न पाइन्छ कहिलेकाहीँ,
एक्लो जीवनको पनि आफ्नै मज्जा छ,
अज्ञात यात्रामा अनौठो साथ पाइन्छ।

दुःखमा एक्लो हुँदा आँसु झर्छन् होला,
खुसी एक्लै हुँदा हाँसो छुट्छ होला,
एक्लोपनको यो यात्रामा आफूलाई चिनिन्छ,
आफ्नै संसारमा रमाउन सिकिन्छ।

जति एक्लो भइयो, उति बलियो भइन्छ,
आफ्नै शक्तिमा विश्वास गर्न सिकिन्छ,
कसैको भर नपरी जिन्दगी जिउनुको,
बेग्लै आनन्द र सन्तुष्टि पाइन्छ।

एक्लोपन कमजोरी होइन, यो शक्ति हो,
आफैँसँग जोडिने यो एक भक्ति हो,
आन्तरिक शान्तिको खोजीमा डुबुल्की मार्दा,
जीवनको गहिराइमा पुगिन्छ यही बाटो हो।

कहिलेकाहीँ शान्ति पाउन एक्लै हुनुपर्छ,
आफ्नो मनको आवाज सुन्नुपर्छ,
बाह्य संसारको हल्लाबाट टाढा रहँदा,
आत्माको सन्देश बुझ्न सजिलो हुन्छ।

एक्लो हिँड्नुको आफ्नै स्वतन्त्रता छ,
कसैको बन्धनमा नपर्नुको आनन्द छ,
आफ्नो निर्णय आफैँ गर्न पाइन्छ यहाँ,
जीवनलाई आफ्नै तरिकाले जिउनु छ।

यो एक्लो जीवन पनि एक पाठशाला हो,
हरेक पल नयाँ पाठ सिकाउने ठाउँ हो,
सम्बन्धको जालबाट मुक्त भएर हेर्दा,
जीवनको सुन्दरता अर्कै लाग्छ यो हो।

एक्लोपनको मौनतामा गहिरो अर्थ लुकेको हुन्छ,
अव्यक्त भावनाहरू शब्दमा प्रकट हुन्छ,
आफैँसँगको संवादमा सत्यको खोजी हुन्छ,
मनको कुनाकुनामा नयाँ ज्ञान फुल्छ।

कसैको प्रतीक्षा नगरी जिउन सिकें,
आफैँमा पूर्ण छु भनी बुझ्न सिकें,
एक्लोपनले मलाई स्वतन्त्रता दियो,
जीवनलाई नयाँ दृष्टिकोणले हेर्न सिकें।

भीडमा सँगै हिँड्दा पनि एक्लोपन हुन्छ,
मनको कुरा बुझ्ने कोही नहुँदा दुःख हुन्छ,
बरु एक्लै हिँड्दा मन शान्त रहन्छ,
आफ्नै धुनमा रमाउन पाइन्छ सधैँ।

एक्लोपनले कडा बन्न सिकाउँछ,
हर चुनौतीको सामना गर्न सिकाउँछ,
आफैँमा विश्वास गर्न प्रेरित गर्छ,
जीवनको हरेक मोडमा अघि बढ्न सिकाउँछ।

जब एक्लो हुन्छु, आफैँलाई भेट्छु,
पुराना घाउहरूलाई बिस्तारै मेट्छु,
नयाँ सपनाहरू बुन्न थाल्छु फेरि,
जिन्दगीको बाटोमा एक्लै हाँस्छु।

एक्लै हुँदा आफैँलाई समय दिन पाइन्छ,
आफ्ना रुचिहरू पूरा गर्न सकिन्छ,
कसैको हस्तक्षेपबिना आफ्नै निर्णयमा,
जीवनको हरेक पललाई जिउन सकिन्छ।

एक्लोपनले आत्मज्ञानको मार्ग देखाउँछ,
जीवनको गूढ रहस्यहरू बुझाउँछ,
बाहिरी संसारको मोहबाट टाढा राखी,
आन्तरिक शान्ति र आनन्द दिलाउँछ।

कहिलेकाहीँ एक्लो हुनु पनि आवश्यक छ,
आफ्नो लागि केही समय छुट्याउनु पर्छ,
मनलाई शान्त पार्न, आत्मालाई बुझ्न,
एक्लोपनको यो यात्रामा रमाउनु पर्छ।

एक्लोपनले मलाई बलियो बनायो,
आफ्नै खुट्टामा उभिन सिकायो,
कसैको दयाको आवश्यकता छैन अब,
जीवनलाई आफ्नै तरिकाले जिउन सिकायो।

यो एक्लोपन नै मेरो सच्चा साथी हो,
हर पल मसँगै रहने यो साथी हो,
दुःखमा साथ दिन्छ, खुसीमा रमाउँछ,
जीवनको अन्तिम क्षणसम्म यो साथी हो।

Feeling Alone Emotional Sad Quotes In Nepali | एक्लो महसुस गर्दाका भावनात्मक दुःखका भनाइहरू

जिन्दगीको यो मोडमा, एक्लोपनले सतायो,
भीडमा पनि आफूलाई, हराएको पाएँ आज।
मनका कुरा कसलाई भनूँ, कोही बुझ्ने छैन,
आँसुका थोपा मात्रै, साथी बनेका छन्।

अँध्यारो रातमा, ताराहरू पनि टाढा लाग्छन्,
जुनको उज्यालो पनि, आज फिक्का देखिन्छ।
एक्लोपनको यो यात्रा, कति लामो हुने हो,
मनमा पीडाको भार, सधैं बोकिरहने हो।

खुसीका पलहरू, किन यति छोटो हुन्छन्,
दुःखका दिनहरू, कहिल्यै सकिँदैनन्।
एक्लोपनको यो महसुस, साह्रै गहिरो छ,
मुटुभित्रको घाउ, कसरी निको हुन्छ।

सबैले छोडेर गए, म एक्लै छु यहाँ,
आशाको दियो पनि, निभाएर गए।
अन्धकारमा हराएको, एउटा यात्री जस्तै,
मलाई अब कसले, बाटो देखाउने हो।

हाँसोको पछाडि, लुकेको पीडा छ,
आँसुको सागरमा, डुबेको यो मन।
एक्लोपनको यो चिसो, मेरो आत्मामा छ,
जिन्दगीको यो खेल, किन यस्तो भयो।

सपनाहरू टुटे, आशा सबै मर्यो,
जीवनको बागमा, एक्लो फूल झर्यो।
आफ्नै छायाँ पनि, टाढा भागे जस्तो,
यो एक्लोपनको पीडा, कसरी सहने हो।

रातभरि जाग्छु, बिहान पनि एक्लो,
दिनभरि हिँड्छु, तर एक्लो नै छु।
यो कस्तो नियति, यो कस्तो जीवन,
जहाँ केवल एक्लोपन, मेरो साथी छ।

आवाज सुन्न चाहन्छु, तर कोही छैन,
हात समाउन चाहन्छु, तर खाली छ।
एक्लोपनको यो जालमा, अल्झिएको छु,
यो पीडाबाट कहिले, मुक्ति पाउने हो।

मुटुभित्रको आवाज, सुन्ने कोही छैन,
मनका भावनाहरू, बुझ्ने कोही छैन।
एक्लोपनको यो यात्रा, कति कठिन छ,
जिन्दगीको यो बोझ, एक्लै बोकिरहेछु।

झुटो हाँसो हाँस्छु, दुनियाँलाई देखाउन,
भित्रभित्रै रोइरहेछु, पीडा लुकाउन।
एक्लोपनको यो आभास, कसलाई सुनाऊँ,
यो मनको वेदना, कसरी पोखूँ म।

पहाड जस्तो दुःख, मनमा बोकेर,
समुद्र जस्तो आँसु, आँखाबाट बगाएर।
एक्लोपनको यो बोझ, एक्लै सहिरहेछु,
कहिले आउँछ शान्ति, प्रतिक्षा गरिरहेछु।

सम्बन्धहरू टुट्दा, मन एक्लो भयो,
विश्वासहरू भत्किँदा, सहारा गुम्यो।
एक्लोपनको यो पीडा, सधैं सँगै छ,
जिन्दगीको यो रङ्ग, फिक्का भएको छ।

मौनतामा हराएको, मेरो यो जीवन,
अन्जान बाटोमा, एक्लो यात्री म।
एक्लोपनको यो भावना, गहिरो हुँदैछ,
खुसीको किरण, कहिले देखिने हो।

समय बित्दै गयो, तर पीडा उस्तै छ,
मान्छे बदलिँदै गए, तर एक्लोपन सँगै छ।
यो कस्तो नियति, यो कस्तो भाग्य,
एक्लोपनले घेरेको, मेरो जीवन।

संसारभरि भीड छ, तर म एक्लो छु,
हावामा गीत छ, तर म चुपचाप छु।
एक्लोपनको यो छायाँ, मलाई पछ्याउँछ,
कहिले यो अन्धकार, उज्यालोमा बदलिन्छ।

कसैको साथ छैन, कसैको हात छैन,
एक्लोपनको यो यात्रा, कति लामो छ।
मनमा थुप्रिएका, हजारौं प्रश्नहरू,
जसको जवाफ छैन, मसँग आज।

एक्लोपनको रातमा, निद्रा पनि आउँदैन,
बितेका पलहरूले, मनलाई सताउँछ।
खुसीको खोजीमा, भौंतारिरहेछु म,
तर एक्लोपनले, छाड्दै छाड्दैन।

आफ्नै संसारमा, एक्लो बनेर बसेँ,
कसैको पनि याद, अब आउँदैन।
एक्लोपनको यो दुःख, कसलाई सुनाऊँ,
यो मनको व्यथा, कसरी देखाऊँ।

हिँड्दा हिँड्दै थकित, एक्लो यात्री म,
जीवनको सङ्घर्षमा, एक्लै छु यहाँ।
एक्लोपनको यो पीडा, सधैं सँगै छ,
खुसीको खोजीमा, जीवन बितिरहेछ।

संसारको रङ्गबाट, टाढा छु म आज,
एक्लोपनको अँध्यारोमा, हराएको छु।
यो मनको वेदना, कसले बुझ्ने हो,
आँसुको धारा, कहिले रोकिने हो।